Maraton Almodovara jak zwykle mnie nie zawiódł. W ogóle maratony to taka przyjemna rzecz, którą raz na jakiś czas trzeba zaliczyć.
A tak w ogóle to nie mam nawet o czym pisać. Szkoła, filmy, rozmowy niekontrolowane i do spania. I tak codziennie. I to mi się podoba! Zabijającą monotonię przerywają różne miłe zdarzenia. Ale ogólnie to najlepiej mi ostatnio w domu. Nigdzie nie chce mi się jeździć, nigdzie iść. I dobrze, mam czas, aby skupić się na czymś ważnym, pouczyć.

Byle do piątku (u Szwagra), byle do soboty (Dary Ziemi), byle do niedzieli (spanie do 12:00). A potem to już znowu z górki:)